Product Generator - tworzenie modeli 3D
Przygotuj własny model produktu: zacznij od szablonu, dopasuj wykroje i rozmiary w Easy Creatorze, a następnie ułóż materiał w symulacji. Dopracuj geometrię, warstwy materiału i grafy tekstur, aby wykorzystać model w Product Designerze oraz narzędziach e-commerce Alter Product.
W tym przewodniku znajdziesz opis trybów pracy, konstrukcji, fizyki i eksportu. Możesz również przygotować produkty do druku AOP (all-over print), pobrać wykroje krawieckie oraz otworzyć model GLB w programie 3D, np. Blenderze.
Zrzuty przedstawiają rzeczywiste narzędzia Alter Product, część z interfejsem angielskim. Każdy zrzut możesz otworzyć w pełnym rozmiarze.
Menu trybu w lewym górnym rogu Product Generatora udostępnia 12 obszarów pracy. Po zmianie trybu zmieniają się narzędzia i panele właściwe dla danego etapu: od konstrukcji wykroju i manekina po symulację, materiały i mockupy.
Tryb określa, co edytujesz. Przełącznik widoku określa, jak oglądasz projekt: w 2D, w 3D albo na podzielonym ekranie. Możesz na przykład opracowywać szwy w 2D i sprawdzać ich połączenia w 3D w tym samym trybie Szycie.
W konstrukcji produktu widok 2D pokazuje wykroje. W 3D Model Inspectorze pracujesz z gotową siatką modelu i jej UV. Narzędzia oraz dostępne panele dopasowują się do wybranego trybu.
Poniższe nazwy odpowiadają pozycjom menu aplikacji. Wybierz tryb według zadania, które chcesz wykonać.
Przygotuj ciało, na którym ułożysz produkt, albo sprawdź ubranie podczas ruchu.
Dopasuj wzrost i proporcje ciała do przygotowywanej rozmiarówki.
Użyj zdjęcia lub rysunku jako podkładu do odtworzenia wykroju.
Buduj i poprawiaj geometrię wykrojów w rozmiarze bazowym.
Przygotuj odbicia wykroju i kontrolowane złożenia materiału.
Dodaj zapas materiału potrzebny przy wykonaniu szwu.
Rozbuduj model o rozmiary i sprawdź stopniowanie wykrojów.
Określ, które fragmenty mają połączyć się podczas symulacji.
Przygotuj sznurowanie, troczki, taśmy lub łańcuchy połączone z produktem.
Zszyj przygotowane elementy i ułóż produkt pod wpływem sił oraz kontaktu z manekinem.
Przejdź od zasymulowanego kształtu do gotowego modelu i jego powierzchni.
Z gotowego modelu przygotuj powtarzalne wizualizacje kolejnych projektów. Ten etap ma osobny przewodnik Błyskawiczne generowanie mockupów produktów.
Możesz wracać do wcześniejszych etapów, gdy potrzebujesz zmienić krój lub ułożenie. Taki porządek ułatwia przygotowanie pierwszego produktu:
Model powstaje z uporządkowanych elementów: wykrojów, ich rozmiarów, połączeń oraz ustawień sceny. Szablon daje punkt wyjścia, który możesz dalej edytować.
W Product Generatorze wybierz kategorię produktu, a następnie dostępny krój początkowy. Wyszukiwarka i podział na modele miękkie oraz sztywne pomagają znaleźć szablon. We wtyczce WordPress możesz rozpocząć od pobranego szablonu w Assets lub otworzyć lokalny projekt generatora.
Wbudowany Easy Creator pomaga przygotować rozmiary bez ręcznego zmieniania każdego punktu wykroju. W szablonach z kreatorem pomiarowym ustawiasz rozmiar bazowy, nazwy i kolejność pozostałych rozmiarów, a następnie przechodzisz przez zilustrowane pomiary produktu.
Wpisz znane wartości. Dla pozostałych możesz użyć Auto, które oblicza je z podanych pomiarów i stopniowania szablonu. Tabelę pomiarów można wyeksportować i zaimportować w formacie Excel, CSV lub JSON. Na końcu sprawdź podsumowanie i wybierz Zbuduj patterny.
Pracuj w widoku 2D, 3D lub podzielonym. Tryby pracy oddzielają edycję kształtu, symetrię, naddatki, rozmiary, szycie i sznurki. Dzięki temu możesz skupić się na konkretnym etapie konstrukcji.
Product Generator pozwala przygotować także własne produkty do druku AOP. Projekt nadruku może pokrywać całe przeznaczone do zadruku części produktu, np. przód, tył i rękawy koszulki. Punktem wyjścia są wykroje oraz przygotowane rozmiary, z których powstają model 3D i odpowiadające jego częściom obszary nadruku.
To połączenie konstrukcji i projektowania grafiki: w generatorze opracowujesz krój i ułożenie materiału, a w Product Designerze tworzysz kompozycję na jego powierzchniach. Podgląd 3D pomaga ocenić rozmieszczenie motywów na całym produkcie, także w pobliżu szwów.
Połącz krawędzie wykrojów i uruchom symulację. Silnik stopniowo domyka szwy, a materiał układa się pod wpływem grawitacji, kontaktu z manekinem i właściwości każdej części. Możesz chwytać tkaninę w 3D, poprawiać fałdy i sprawdzać zachowanie produktu w ruchu przed wygenerowaniem modelu.
W trybach Poza i ruch manekina oraz Sylwetka manekina dobierz ciało do produktu. Ustaw wzrost, proporcje, pozę A lub T albo własne położenie kości. Dla produktów niebędących ubraniem możesz użyć prostopadłościanu z zaokrąglonymi krawędziami lub cylindra o regulowanych wymiarach.
Wybierz animację, np. chód, chód po wybiegu lub bieg, i dopasuj jej tempo. Ruch odtwarzany w miejscu pozwala obserwować reakcję ubrania. W ustawieniach fizyki można przewidzieć czas na drapowanie przed ruchem i łagodny start animacji.
Korpus, ściągacz, kaptur i podszewka mogą zachowywać się inaczej. Wybierz wykrój w panelu fizyki materiału i dopasuj jego parametry. Materiał fizyczny określa zachowanie tkaniny; kolor, fakturę i połysk opracowujesz osobno w warstwach Inspectora.
Każda część ma niezależny profil statyczny i animowany. Wybór profilu do edycji nie uruchamia animacji. Zastosowanie presetu zmienia tylko edytowany profil, a drugi zachowuje własne ustawienia.
| Materiał | Efekt i przykładowe zastosowanie |
|---|---|
| Miękki, rozciągliwy | Lejące ułożenie i łatwe fałdowanie, np. dla miękkiej dzianiny. |
| Gruby, stabilny | Wyraźniejsze, szersze fałdy i większa stabilność, np. dla korpusu bluzy. |
| Kierunkowo rozciągliwy | Różna podatność osnowy i wątku, przydatna m.in. do ściągaczy. |
| Zwarty, mało rozciągliwy | Utrzymywanie bryły i opór wobec deformacji po skosie, np. dla torby. |
| Bardzo sztywny | Silny opór wobec zginania i deformacji, np. dla daszka lub usztywnionego elementu. |
Kierunki osnowy i wątku wynikają z nitki prostej, czyli grainline danego wykroju. Ustawienie jej kierunku ma znaczenie dla materiału, który inaczej rozciąga się wzdłuż niż w poprzek.
| Ustawienie | Co zmienia w produkcie |
|---|---|
| Rozstaw punktów siatki | Mniejszy rozstaw daje więcej punktów i dokładniejsze fałdy, ale wymaga więcej pamięci i obliczeń. Zmiana wymaga ponownego uruchomienia symulacji. |
| Rozciąganie osnowy i wątku | Reguluje opór w dwóch kierunkach tkaniny. Wspólny suwak sztywności zmienia ich siłę z zachowaniem proporcji. |
| Odporność na ścinanie | Ogranicza deformację po skosie, w której fragment siatki zmienia kształt w romb. |
| Zginanie i załamanie | Sztywność zginania wpływa na fałdy. Próg załamania i sztywność po załamaniu pozwalają dopracować powstawanie ostrzejszych zagięć. |
| Skurcz | Skraca długości spoczynkowe materiału w symulacji. Pozwala uzyskać ciaśniejsze ułożenie bez zmiany wykroju 2D ani UV. |
| Utrzymanie formy (Solidify) | Pomaga zachować początkowy kształt 3D części, np. stójki lub daszka. To parametr fizyki; grubość gotowej siatki ustawiasz osobno modyfikatorem Solidify w Inspectorze. |
| Stabilizacja po ułożeniu | Zapamiętuje formę po zadanym czasie i utrzymuje ją z wybraną siłą. Ogranicza dalsze deformacje, zachowując działanie kolizji i ruchu przenoszonego z manekina. |
| Grawitacja, masa i tłumienie | Dopasowują opadanie, udział części w ruchu zszytych paneli i wygaszanie drgań. Zerowa grawitacja nie wyłącza wiatru ani kolizji. |
| Ciśnienie (Pressure) | Działa prostopadle do powierzchni, w jedną lub drugą stronę zależnie od znaku. Przy dwóch odpowiednio zszytych warstwach pozwala uzyskać wypukłą poduszkę lub komorę puchową. |
| Limity deformacji | Maksymalne przesunięcie na krok i wydłużenie siatki pomagają ograniczać nagłe korekty oraz nadmierne rozciągnięcie. |
| Odstęp i tarcie | Osobno określają odległość od manekina i pomiędzy warstwami tkaniny. Tarcie decyduje o łatwości ślizgania po powierzchni. |
| Kontakt podczas ruchu | Reakcja kolizji, przyczepność, wygaszanie kontaktu i przenoszenie ruchu manekina pozwalają dopracować podążanie ubrania za animacją. |
Panel fizyki sceny uzupełnia materiały poszczególnych wykrojów. Użyj go, aby kontrolować przebieg łączenia części, zewnętrzne siły i koszt obliczeń.
| Obszar | Dostępna kontrola |
|---|---|
| Szycie | Siła ściągania części, docelowy dystans szwu, czas zszywania oraz opóźnienie i łagodne narastanie grawitacji. Pomagają najpierw połączyć panele, a następnie pozwolić im opaść. |
| Fizyka manekina | Kolizja z powierzchnią, margines od niej i pomocnicze kapsuły kolizyjne. |
| Pole grawitacji | Kierunek siły, także własny ustawiony kątami lub manipulatorem. Jej wartość dla materiału ustalasz w profilu danego wykroju. |
| Wiatr | Intensywność, kierunek, cykl podmuchów i turbulencja. Możesz ocenić falowanie i reakcję luźnych fragmentów produktu. |
| Jakość | Pełna, Zrównoważona lub Szybka, oddzielnie dla tkaniny i sznurków. Zmiany działają podczas symulacji. |
| Obliczenia symulacji | Liczba kroków na sekundę, limit nadrabiania czasu i korekty rozciągania pozwalają dopasować stabilność oraz obciążenie urządzenia. |
| Start animacji | Czas drapowania przed ruchem i jego stopniowe uruchamianie. |
Po uruchomieniu Symuluj możesz bezpośrednio przeciągać tkaninę w widoku 3D: odciągnąć koszulkę od tułowia, poprawić fałdę albo pomóc częściom ułożyć się wokół ciała. Narzędzia mocowania pozwalają utrzymać rezultat podczas dalszej pracy.
Przeciągaj wybrany fragment aktywnie symulowanego materiału.
Dodawaj pineski podczas aktywnej symulacji i określ sposób przytrzymania materiału.
Połącz materiał z punktem, obwodem lub fragmentem łuku na manekinie, np. przy pasie, biodrach czy ramiączku.
Połącz dwa punkty materiału, aby lokalnie utrzymywać fragmenty produktu razem.
Wstrzymuj i wznawiaj symulację, a gdy chcesz wrócić do początkowego układu - użyj resetu. Większość ustawień materiału jest synchronizowana na żywo, bez resetowania pozycji, szwów i pinesek.
Elementy przygotowane w trybie Sznurki mają własny panel fizyki. Możesz dobrać miękki, stabilny lub sztywny preset, a następnie utworzyć własny. Preset fizyki nie zmienia przebiegu ścieżki, wymiarów, długości, luzu ani zaczepów.
Przy pierwszym produkcie dopracowuj kolejno konstrukcję, kontakt i ruch. Łatwiej wtedy rozpoznać, które ustawienie wpływa na rezultat.
Przy gotowym ułożeniu w aktywnej symulacji wybierz Generuj model 3D. Bez wybranej animacji zapiszesz model statyczny. Dla animacji okno Bake pozwala określić FPS, cykle stabilizacji i cykle nagrania.
Bake zapisuje kolejne kształty siatki jako klatki animacji. Możesz później odtwarzać zapisany ruch w Inspectorze bez ponownego liczenia fizyki. Eksport animowanego modelu przenosi zapisany rezultat, a ustawienia i obliczenia symulacji pozostają w projekcie generatora.
Inspector łączy widok modelu 3D, UV i drzewo sceny. Wybierz część modelu, aby pracować nad jej geometrią oraz powierzchnią.
Oceń bryłę z różnych stron i sprawdź odpowiadające jej obszary UV. Panel modeli rozdziela wersje statyczne, animowane oraz warianty jakości. Animację możesz odtwarzać na osi czasu i dopracować płynność pętli.
Modyfikatory działają na wybranej części siatki. Osobno decydujesz, czy efekt ma być widoczny w podglądzie i czy ma zostać uwzględniony w eksporcie.
| Modyfikator | Zastosowanie |
|---|---|
| Predicted Size | Przygotowuje rozmiar docelowy z wykrojów i stopniowania, zachowując ułożenie modelu bazowego. Wymaga Bake z odpowiednimi danymi; udostępnia też wyrównanie szwów i relaksację. |
| Subdivision Surface | Zwiększa gęstość siatki i wygładza powierzchnię. Poziomy podglądu 0-2 pozwalają dobrać ilość detalu do kosztu obliczeń. |
| Corrective Smooth | Wygładza nierówności. Ustawiasz siłę, liczbę powtórzeń i sposób wygładzania Simple lub Length Weight. |
| Solidify | Nadaje materiałowi grubość, zaokrągla krawędzie i pozwala wybrać, czy grubość powstaje do wewnątrz czy na zewnątrz. Pozwala pomijać ranty na zszytych krawędziach. |
Osobne narzędzie Wypalanie AO oblicza cienie z geometrii sceny. Wybierasz obiekty, rozdzielczość, liczbę próbek i zasięg. Wynik trafia do warstwy Wypalone cienie. To przydatne do podkreślenia kontaktu i zagłębień pomiędzy częściami produktu.
Wybierz część modelu w Scenie i przejdź do Warstw. Materiał może składać się z kilku rodzajów warstw: od koloru bazowego i obrazu po tekst, malowanie, proceduralną tkaninę i wektorowy szew. Każda z nich pozostaje oddzielnym elementem do dalszej edycji.
Użyj przycisku Nowa w panelu warstw tekstur wybranej części. Typ warstwy określa źródło obrazu i narzędzia jego edycji.
Używa obrazu z pliku lub biblioteki jako źródła tekstury. Może to być grafika, wzór nadruku albo gotowa mapa materiału.
Nakłada równy kolor albo gradient oraz stałe wartości wybranych kanałów materiału.
Tworzy edytowalny napis na powierzchni modelu.
Zapisuje malowane ślady i stemple jako osobną warstwę materiału. Pozwala dodawać kolor oraz lokalne efekty reliefu i powierzchni.
Wylicza powtarzalną strukturę materiału z parametrów lub grafu, bez ręcznego malowania każdego włókna.
Tworzy edytowalne ścieżki i zamknięte kształty. Ścieżka może mieć zwykły obrys, wypełnienie albo proceduralny ścieg i relief powierzchni.
Warstwa może oddziaływać na wybrane kanały materiału. Ich dostępność zależy od typu warstwy i ustawień materiału. Najpierw włącz potrzebny kanał w materiale, a potem dopasuj go na warstwie. Wyłączenie kanału zachowuje jego dane.
| Kanał | Co uzyskujesz |
|---|---|
| Kolor / Base Color | Kolor tkaniny, nadruku, napisu lub detalu. Zmiana barwy nie musi zmieniać połysku ani reliefu. |
| Roughness | Chropowatość: od ostrego połysku do rozproszonego, matowego odbicia. Przydatna do rozróżnienia tkaniny, farby i gładkich detali. |
| Metalness / Metallic | Metaliczny charakter powierzchni. Możesz oddzielić wygląd metalowego akcentu od materiału produktu. |
| Normal | Pozorny relief: splot, drobne włókna, ścieg lub zmarszczka widoczne w oświetleniu powierzchni. |
| AO | Lokalne przyciemnienie zagłębień i kontaktów, wzmacniające czytelność faktury. |
| Opacity | Widoczność i przezroczystość powierzchni, np. prześwity w odpowiednio przygotowanej siatce materiału. |
| Emissive | Kolor emisji powierzchni. Dostępny w obsługujących go warstwach i grafach. |
Nazywaj warstwy, zmieniaj ich kolejność, ukrywaj je i kopiuj. Grupy pomagają wspólnie porządkować oraz ukrywać elementy, na przykład nadruk, szwy i ślady zużycia. Do grupy możesz dodać wspólną maskę.
W ustawieniach slotu kanału dopasuj krycie i tryb mieszania: Normal, Multiply, Screen, Overlay lub Soft Light. Na przykład Multiply w kanale koloru pozwala nałożyć ciemne przetarcia na tkaninę.
Obraz, Tekst, Pędzel, Pattern proceduralny i Wektor mają pozycję, skalę X/Y, obrót, powtarzanie i odstępy. Obraz pozwala dodatkowo kadrować źródło. Wypełnienie ma własne ustawienia gradientu.
Dodaj maskę z menu warstwy lub grupy. Źródłem maski może być każdy z sześciu typów: Obraz, Wypełnienie, Tekst, Pędzel, Pattern proceduralny lub Wektor. Wybierz Kanały maskowane, aby ograniczyć np. sam kolor albo tylko połysk.
Wektor wyznacza przebieg detalu, a preset opisuje sposób jego narysowania. Pozwala to osobno kontrolować obszycie kołnierza, podwinięcie rękawa, owerlok i relief łączenia materiału.
W ustawieniach slotu obrazu dodaj modyfikator. Możesz go wyłączyć lub usunąć, a przetworzony obraz pobrać. Pozwala to przygotować źródłową teksturę bez zmiany pozostałych warstw materiału.
Graf opisuje, jak powstaje proceduralna tekstura. Bloki generują strukturę, przekształcają współrzędne, łączą maski i nadają kolory, a wynik trafia do kanałów materiału. Zmiana jednego parametru może odświeżyć cały wzór i jego podgląd.
W warstwie Pattern proceduralny wybierz gotową recepturę lub Stwórz nowy, a następnie Edytuj graf bloczkowy. Po lewej znajduje się biblioteka bloków, pośrodku połączenia, a po prawej podgląd materiału lub jego kanału. Materiał obejrzysz na sferze, sześcianie i płaszczyźnie.
Biblioteka łączy trzy poziomy pracy: podstawowe węzły wykonujące pojedynczą operację, generatory i moduły budujące bardziej złożoną strukturę oraz gotowe receptury materiałów. Recepturę możesz dodać do grafu lub rozwinąć i zmienić jej wnętrze.
Dwie fale biegnące w prostopadłych kierunkach tworzą regularną kratkę. Dalej ta sama struktura steruje kolorem i powierzchnią materiału.
Wybierz grupę i rozwiń jej opis. Nazwy angielskie ułatwiają znalezienie tych samych bloków w interfejsie. Przy każdym znajdziesz wejścia, najważniejsze ustawienia, otrzymywany wynik i przykład zastosowania.
Szumy i ich rodziny dostarczają nieregularnych map do koloru, masek, wysokości oraz chropowatości. Ziarno pozwala wracać do tego samego układu.
Regularne motywy i startowe receptury wzorów. Generator daje sygnał, który można kolorować, przekształcać i wykorzystać w różnych kanałach materiału.
Kształty matematyczne i maski. Pole odległości opisuje położenie względem krawędzi; maska zamienia je na użyteczne pokrycie.
Współrzędne decydują, gdzie próbkujemy wzór. Te bloki układają powtórzenia, zmieniają położenie i odkształcają teksturę.
Obliczenia na liczbach, wektorach i całych mapach. Służą do sterowania wzorem oraz budowania masek i zależności między jego częściami.
Korekty gotowego sygnału: kontrast, profil przejścia, barwa i miękkość detali.
Nadawanie kolorów, mieszanie warstw i sterowanie przezroczystością.
Przeliczenie wysokości na mapy wpływające na oświetlenie drobnego detalu materiału.
Końcowe połączenie grafu z kanałami materiału PBR.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Edytowalne receptury materiałów z połączonymi węzłami i szybkimi ustawieniami. Po otwarciu grafu można zmienić także jego budowę.
Ta sama tekstura szumu może nadać kolor, drobny relief i lokalne cieniowanie. Poniższy schemat pokazuje przykładowe połączenia, które możesz zbudować w edytorze.
Przeciągaj połączenie z wyjścia bloku do zgodnego wejścia następnego. Jedno wyjście może zasilać kilka bloków. Każde wejście korzysta z jednego źródła; nowe połączenie zastępuje poprzednie.
Nadaj nazwę własnemu patternowi i zapisz go w dokumencie Inspectora. Możesz używać go na kilku warstwach sceny; zmiana definicji odświeża warstwy, które się do niego odwołują. Eksportuj JSON zachowuje graf do ponownego wykorzystania, a Importuj JSON wczytuje go do edytora i zastępuje aktualny graf.
Pobierz instrukcję dla AI udostępnia JSON z katalogiem podstawowych węzłów, wejściami i wyjściami, parametrami, dozwolonymi wartościami oraz przykładowym grafem. Dołącz ten plik do własnego narzędzia AI i opisz wygląd materiału, kolory, skalę oraz oczekiwany efekt. Otrzymany graf możesz zaimportować i dalej edytować w Alter Product.
Katalog w tym przewodniku obejmuje także generatory i gotowe receptury widoczne w bibliotece aplikacji. Pobranie instrukcji jest eksportem opisu; wywołanie AI wykonujesz w wybranym narzędziu. Po imporcie sprawdź wszystkie kanały i powtarzalność wzoru w podglądzie.
Zapis projektu zachowuje możliwość dalszej edycji konstrukcji. Model GLB i wykroje służą do kolejnych etapów projektowania oraz produkcji.
Zapisz projekt generatora, aby zachować wykroje, ustawienia sceny i materiały. W aplikacji służą do tego Zapisz projekt na serwerze oraz Zapisz jako nowy projekt, a we wtyczce projekt jest przechowywany lokalnie w WordPressie. Gotowego modelu i jego rewizji używasz w Product Designerze.
Model możesz wykorzystać do kolejnych projektów i personalizacji. Pliki wykrojów pozwalają kontynuować pracę nad konstrukcją i przygotowanymi rozmiarami.
| Rezultat | Jak go wykorzystać |
|---|---|
| Model 3D GLB | Pobierz model do dalszej pracy w programach 3D, np. Blenderze, lub użyj go w aplikacji obsługującej glTF/GLB. Wybierz wariant jakości, tekstury i kompresję. Zakres eksportu rozmiarów zależy od dostępnej rodziny modelu i zgodności geometrii. |
| Wykroje SVG / PDF | W Pobierz → Pattern wybierz części, rozmiary i warstwy pomocnicze. PDF zachowuje skalę 1:1; drukuj w 100%, bez dopasowania do strony. |
| Paczka wykrojów | ZIP może zawierać osobne pliki rozmiarów, nakładkę rozmiarów oraz dane projektu JSON. |
| Plik nadruku | Przygotowujesz go w narzędziach druku Designera dla obszarów nadruku, także w odpowiednio skonfigurowanych projektach AOP. Szczegóły opisuje przewodnik Pliki gotowe do druku. |
Wyeksportowany GLB możesz wczytać do Blendera przez File → Import → glTF 2.0 (.glb, .gltf). To pozwala kontynuować pracę nad modelem, przygotować własną scenę, oświetlenie i rendery. Ten sam plik można wykorzystać w innych programach obsługujących ten format.